با كسى كه مخالف خدا و رسول اوست دوستى نموده و طرح مودّت بريزند ، هر چند آن مخالفان و معاندان ، پدران و فرزندان و برادران يا خويشاوندان‌شان باشند ، آنها هستند كه خداوند ايمان را در دل‌هاشان ثبت كرده و به نيروى معنوى از طرف خود مؤيدشان ساخته است . ايمان و غفران اگر مجموع آياتى كه دربارهء ايمان نازل شده‌اند را در نظر بگيريم به خوبى در مىيابيم كه در آنها نوعى رابطه بين ايمان و مغفرت وجود دارد . ايمان در واقع زمينهء مغفرت است ، مثلًا در وصف متّقين مىفرمايد : « الَّذينَ يَقُولُونَ رَبَّنا إنَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا » « 1 » ؛ آنان كه مىگويند : پروردگارا ! ما را درستى ايمان آورديم ، پس گناهان ما را بيامرز . و از قول ساحران فرعون نقل مىكند : « إنَّا آمَنَّا بِرَبِّنا لِيَغْفِرَ لَنا خَطايانا . . . » « 2 » ؛ به راستى كه ما به پروردگارمان ايمان آورديم تا بدين وسيله خدا گناهان و خطاهاى ما را بپوشاند . و نيز ، از گفته « أولوالألباب ؛ خردمندان » حكايت مىكند كه مىگويند : « رَبَّنا إنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِى لِلْإيمانِ أنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنّا سَيِّئاتِنا وَتَوَفَّنا مَعَ الأبْرارِ » « 3 » ؛ پروردگارا ! به درستى كه ما شنيديم نداى ندا دهنده‌اى را كه به ايمان فرامىخواند كه به پروردگارتان ايمان بياوريد و ما ايمان آورديم ، پس گناهان ما را بيامرز و بدىهايمان را پوشيده دار و ما را با نيكان بميران .

--> ( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 16 ( 2 ) . طه ( 20 ) آيهء 73 ( 3 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 193